2
اے پئیما آسمان و زمین و اے سجّهێن چیزّانی جۆڑ بئیگ سَرجم بوت.
2 هپتمی رۆچا، هُدایا هما کار سَرجم کرتگاَتنت که دَستا اَتنتی.
وتی سجّهێن کارانی هلاسیا رند، هپتمی رۆچا آرامی کرت.
3 گڑا هُدایا هپتمی رۆچ برکت دات، گیشّێنت و پاکێن رۆچ نامێنت، چێا که هُدایا همے رۆچا چه اے سجّهێن هستیئے جۆڑ کنگئے کارا آرام کرت.
آدم و هئوا
4 اے زمین و آسمانئے کِسّه اَت که جۆڑ کنگ بوتنت.
آ وهدا که هُداوندێن هُدایا زمین و آسمان جۆڑ کرتنت،
5 زمینئے سرا هچّ درچک و دار نرُستگاَت و ڈگاران سبزگ نێستاَت.
چێا که تان آ وهدا هُداوندێن هُدایا زمینئے سرا هئور نَگوارێنتگاَت و اَنگت اِنسانے نێستاَت که زمینا کِشت و کِشارے بکنت.
6 بله چه زمینا آپئے چَمّگ بُتکنت و سجّهێن زمینئے سربُرِش سێراپ کرت.
7 هُداوندێن هُدایا چه زمینئے هاکا مردمے جۆڑ کرت، آییئے پۆنزا زِندئے ساهی دَمِت و اے مردم سَهدارے بوت.
8 هُداوندێن هُدایا رۆدراتکا، اَدَنا باگے جۆڑ کرت و وتی اَڈّ کرتگێن مردمی همۆدا نادێنت.
9 هُداوندێن هُدایا چه هاکا هر وڑێن درچک رۆدێنت که گِندَگا زێبا و برِش ورگا وشّ اَتنت.
زِندئے درچک و نێکی و بدیئے زانَگئے درچک باگئے نیاما اَتنت.
10 په باگئے آپ دئیگا کئورے هستاَت که بُنزِهی اَدَنا اَت و چه اۆدا اے کئور چار جاها بهرَ بوت.
11 ائولی کئورئے نام پیشۆن اِنت که هئویلَهئے سجّهێن سرڈگارا که سُهر و تِلاهی مان، چهرَ وارت.
12 آ سرڈگارئے سُهر، شرّێن سُهرے و اۆدا کۆهی بۆد * و سِنگِ سُلئیمان هم هست.
13 دومی کئورئے نام گێهون اِنت که کوشئے سجّهێن سرڈگارا چهرَ وارت.
14 سئیمی کئورئے نام دِجله اِنت که آشورئے رۆدراتکی گوَر و پهناتانَ تچیت و چارمی کئور پَرات اِنت.
15 هُداوندێن هُدایا آ مردم زُرت و اَدَنئے باگا جَهمنند کرت که باگا آباد بکنت و باگئے هئیالا بداریت.
16 هُداوندێن هُدایا مَرد پرمان دات که باگئے هر درچکئے برا ورئے بوَر،
17 بله نێکی و بدیئے زانَگئے درچکئے بَرا مئوَر.
هما رۆچا که تئو وارت، اَلّما مِرئے.
18 هُداوندێن هُدایا گوَشت:
”په مَردا تهنایی شَرّ نهاِنت.
من په آییا، همدَرورێن همراه و مَدت کنۆکے جۆڑَ کنان.“
19 هُداوندێن هُدایا چه هاکا زمینئے سرئے سجّهێن وَکشیێن هئیوان و آسمانئے سجّهێن مُرگ جۆڑ کرتگاَتنت.
نون آ سجّهێنی مردئے کِرّا آورتنت تان بچاریت که بارێن مَرد آیان کجام نامان تئوارَ کنت.
هر نامێا که مَردا آ سَهدار تئوار کرتنت، هما آیانی نام بوت.
20 مَردا سجّهێن دَلوَت، آسمانئے مُرگ و زمینئے وَکشیێن هئیوان نام پِر بستنت، بله مردا همدَرورێن همراه و مدت کنۆکے نێستاَت.
21 گڑا هُداوندێن هُدایا مَرد گرانێن وابے سرا دات.
مَرد که واب اَت گڑا هُدایا آییئے یکّ پهلوگے کَشِّت و هالیگێن جاهی گۆن گۆشتا پُرّ کرت.
22 هُداوندێن هُدایا چه مردا کَشّتگێن پهلوگ جنێنے کرت و جنێنی مردئے کِرّا آورت.
23 گڑا مردا گوَشت:
”نون اے چه منی هَڈّان هَڈّے و
چه منی گۆشتان گۆشتے.
اے باید اِنت جنێن گوَشگ ببیت،
چێا که چه مردێنا زورگ بوتگ.“*